Elżbieta Wichrowska
O autorze
Elżbieta Wichrowska – historyczka literatury i kultury XVIII i XIX wieku (ze szczególnym uwzględnieniem Wielkiej Emigracji), edytorka tekstów dawnych związana z Wydziałem Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego (od magistra do profesora), dyrektor Centrum Badań nad Kulturą Warszawy UW. Bada, sięgając do rękopiśmiennych zasobów archiwalnych, początki form literatury osobistej, takich jak dziennik intymny, prywatny dziennik choroby czy prywatny szkicownik malarski, mikrohistorie kobiet przełomu XVIII i XIX wieku i formy aktywności kulturotwórczej ośrodków, np. radziwiłłowskiego Nieborowa. Odkrywanie nowych źródeł, ich analizę i interpretację stara się wiązać z edycją tekstów.
Opublikowała m.in.: Antoni Ostrowski, Ten biedny Mickiewicz. Zapiski z początków towiańszczyzny (2006), Twoja śmierć. Początki dziennika intymnego w Polsce na przełomie XVIII i XIX wieku (2013), Marianna z Żeglińskich Dembińska. Polskie początki buntu kobiet (2017), Pomiędzy powstaniem a emigracją. Podgórski szkicownik Piotra Michałowskiego z roku 1832 (wraz z Janem K. Ostrowskim), Jeszcze żywi czy już zmarli? Dziewiętnastowieczne dokumentacje emigracyjnego umierania (2023). Współredagowała dwa tomy Kajetów Korpusu Kadetów Szkoły Rycerskiej (2016, 2019). Publikuje w „Tekstach Drugich”, „Pamiętniku Literackim” czy „Wieku Oświecenia”.
Opublikowała m.in.: Antoni Ostrowski, Ten biedny Mickiewicz. Zapiski z początków towiańszczyzny (2006), Twoja śmierć. Początki dziennika intymnego w Polsce na przełomie XVIII i XIX wieku (2013), Marianna z Żeglińskich Dembińska. Polskie początki buntu kobiet (2017), Pomiędzy powstaniem a emigracją. Podgórski szkicownik Piotra Michałowskiego z roku 1832 (wraz z Janem K. Ostrowskim), Jeszcze żywi czy już zmarli? Dziewiętnastowieczne dokumentacje emigracyjnego umierania (2023). Współredagowała dwa tomy Kajetów Korpusu Kadetów Szkoły Rycerskiej (2016, 2019). Publikuje w „Tekstach Drugich”, „Pamiętniku Literackim” czy „Wieku Oświecenia”.
